RecensiesRomans

De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween2 min leestijd

Lucia van den Brink127 views

Dit boek was een koopje. Een tijdje terug had ik de film al gezien en ik hoopte dat het boek nog leuker was. Daarom kocht ik het meteen. Het gaat over de oude man Allan. Hij wordt honderd jaar, klimt uit het raam en verdwijnt. Daar gaat het eerste hoofdstuk over. Een bizarre wending, want hij heeft zelfs zijn pantoffels nog aan.

Het hele verhaal lang blijft Allan je verrassen. Hij steelt een koffer met geld van een bendelid, waarna hij vanaf dat moment op de hielen wordt gezeten door de rest van de motorclub. Allan zelf is een bijzondere man. Vanaf jongs af aan hield hij van dingen opblazen, zo heeft hij onder meer zijn eigen huis opgeblazen. Gedurende zijn roadtrip blijkt hij op bijzondere wijze betrokken te zijn bij belangrijke brandhaarden in de geschiedenis. Hij blijkt met de beroemdste figuren uit de geschiedenis te hebben gedineerd: Truman, Mao en Stalin.

Hij komt een paar kleurrijke figuren tegen die meegaan op zijn reis. Julius is een oude dief, maar geeft hem een plek om te overnachten. Daarna ontmoeten ze Benny, die alle studies heeft gedaan die er bestaan, maar nooit afgerond. Daardoor kan hij vrachtwagens besturen, vreemde talen spreken en is altijd inzetbaar om ieder obstakel op te lossen. Daarna ontmoeten ze een vrouw, die in het verhaal, De Schoonheid wordt genoemd. Ze heeft een olifant, die ook een belangrijke rol in het verhaal gaat spelen.

Ze komen in bizarre situaties terecht, met de motorclub op die hielen, die de schrijver Jonas Jonassen heel droog weet te vertellen:

Het lijk en de boer zeiden niets, maar de laatste keek het trio een hele tijd na.

De eerste honderd bladzijdes hebben me vermaakt. De schrijver van dit boek Jonas Jonasson moet ook ongelofelijk veel plezier hebben gehad aan het schrijven ervan. Daarna werd het wat flauw. Het mooiste in het verhaal vond ik de personages en hun vreemde trekjes. Het verhaal is geschreven vanuit het perspectief van een alwetende verteller, wat ook redelijk ouderwets is. Soms schoot de alwetende verteller snel van personage naar personage en vond ik het lastig om te volgen wat er gebeurde. Al met al een vermakelijk boek, maar ik zou het niet aan iedereen aanraden. Het is vrij…absurd.

Eindoordeel: drie sterren

Lucia van den Brink
Leest, schrijft en bewondert. Genomineerd voor ECI Debutantenprijs 2016. Schrijft ook voor de website en -shop van een groot Nederlands bedrijf en doet aan karate.

Laat een reactie achter