Historische romansRecensies

Het boek van de vergeten artiesten – Vera Buck3 min leestijd

Iris83 views
Het boek van de vergeten artiesten

Wat is er eigenlijk gebeurd met de circusartiesten tijdens de Tweede Wereldoorlog? Veel zijn stilletjes uit beeld verdwenen, gedeporteerd, maar zij mogen niet vergeten worden. Vera Buck schreef haar historische roman Het boek van de vergeten artiesten voor deze verdwenen generatie van artiesten.

Verdwenen generatie

Verdwenen generatie (ook: vergeten generatie) is de term voor een groep Duitse kunstenaars, muzikanten en schrijvers die tussen 1890 en 1914 geboren zijn en in nazi-Duitsland vervolgd werden omdat ze het joodse geloof aanhingen, hun politieke ideeën niet bij het regime pasten of homoseksueel waren. Velen probeerden te vluchten, het grootste deel bleef ontworteld en kampte met existentiële problemen. Slechts enkelen lukte het hun carrière voort te zetten. Anderen overleefden het niet. Ze werden gedeporteerd en stierven in concentratiekampen.

De namen van deze kunstenaars zijn tegenwoordig voor het merendeel vergeten…

Florian Weiland, Die vergessene Generation

Het verhaal van Mathis Bohnstack is eigenlijk het verhaal van deze vergeten generatie. Mathis is geboren als boerenzoon, maar vertrekt met de jaarmarkt, op avontuur. Hij komt in de wereld van deze artiesten terecht, en besluit hun verhaal op te schrijven, zodat ze niet vergeten worden. Hiermee heeft Buck een interessant verhaal om te vertellen: er is niet veel algemeen bekend over deze verdwenen mensen. Bijvoorbeeld Charlotte Rickert, de krachtartieste die op de Olympische Spelen in 1936 meer gewicht kon heffen dan de mannen die mee deden, maar ze is gewoon vergeten. Probeer haar maar op te zoeken… Dit maakt Het boek van de vergeten artiesten een bijzonder boek in zijn genre.

Feit en fictie

In Het boek van de vergeten artiesten heeft Buck het verhaal van Mathis gebaseerd op de werkelijkheid, maar ze heeft wel gesjoemeld met data, events en andere namen. Dit geeft ze ook eerlijk toe in haar dankwoord, maar desondanks had ik het liever gezien als ze gebeurtenissen niet achteloos zo’n 20 jaar in de tijd verschuift.

Desondanks zet Buck een sterk verhaal neer. Mathis trekt de wereld in, en leert Meta kennen. Deze sterke vrouw, fysiek en mentaal, verovert zijn hart. Het is vertederend om zijn gevoelens voor haar te lezen, maar haar constante zorgen voor haar gehandicapte broer zorgen voor struggles in de relatie. Na dertig jaar optreden als ‘röntgen-artiest’ op de jaarmarkt leeft Mathis samen met Meta in een woonwagenkamp aan de rand van Berlijn. Het is de vooravond van de Tweede Wereldoorlog: kunstenaars en artiesten zijn verboden en worden vervolgd.

Tempo

Door middel van twee verhaallijnen wordt het verhaal van Mathis en Meta sterk neergezet, maar het duurt nogal lang voordat het verhaal echt op gang komt. Met een boek van 600+ pagina’s is het zonde dat het verhaal pas in de tweede helft op gang komt. Na de moeizame start sluit je Mathis en Meta in je hart, en Het boek van de vergeten artiesten bezorgde me uiteindelijk zelfs kippenvel.

Conclusie

Buck heeft oog voor detail, maar gebruikt in Het boek van de vergeten artiesten soms iets te veel details. Het verhaal komt moeilijk op gang, maar het is wel een mooie ode aan de vergeten generatie.

Iris
Ik hou van zinderende zinnen en woorden vol betekenis. Ik hou van verhalen die je meenemen naar andere landen, en andere tijden. Ik hou van boeken die je even laten vergeten waar je bent, en van boeken die je juist bewuster maken van de wereld om je heen.

Laat een reactie achter