RecensiesRomans

Negentien minuten – Jodi Picoult2 min leestijd

Lucia van den Brink37 views
negentien minuten jodi picoult

Jodi Picoult heeft 14 miljoen boeken verkocht en ze schrijft ieder jaar een nieuwe. Ik was benieuwd naar deze auteur en besloot het meer dan 500 bladzijde tellende Negentien minuten te lezen.

Het gaat over een schoolshooting en de impact hiervan op de omgeving; de klasgenoten en ouders. Waarom besloot Peter Houghton tien mensen neer te schieten? Er komen verschillende personages aan bod, niet alleen Peter zelf, maar ook zijn moeder, zijn oude schoolvriendin (Josie), haar moeder de rechter, en Peters advocaat. Door de verschillende personages krijg je een inkijkje in het hele proces voor en na de schietpartij.

Het verhaal wordt niet chronologisch verteld en dat houdt de spanning erin. Je wilt doorlezen, want ergens wringt er iets. Was Josie wel zo blij met haar vriendje Matt? En hoe zit de relatie tussen Peter en Josie precies? Waarom waren ze na hun kindertijd geen vrienden meer?

Soms schrijft Picoult hele mooie zinnen:

Het was gaan regenen. Morgenochtend zouden de bloedvlekken buiten de school zijn weggevaagd alsof er vandaag niets was gebeurd.

Het boek schetst het Amerikaanse schoolleven. En over hoe belangrijk het is om populair te zijn:

Wat was ze naïef geweest om te denken dat als ze eenmaal ‘in’ was, ze er voor altijd bij zou horen. Maar ‘in’ bestond alleen omdat iemand een grens had getrokken die anderen buitensloot.

De Nederlandse vertaling schiet af en toe tekort. Op woordniveau (‘Potdealer’, ‘interrumperen’, ‘boulimiepatient’) en zinsniveau (‘Courtney Ignation was het type dat topjes droeg die haar navel vrijlieten’). De toon van de woorden ofwel de vertaling klopte niet altijd, maar daar kan schrijfster Picoult natuurlijk niet zoveel aan doen.

Soms mistte ik diepgang in de personages, sommigen bleven naar mijn idee wat oppervlakkig. Ook vond ik niet alle handelingen in de dikke pil even interessant en had ik het gevoel dat ik het over kon slaan zonder iets te missen. Toch is het een belangrijk onderwerp, zeker in Amerika. En het boek leest makkelijk weg en is slim opgebouwd als een thriller.

Eindoordeel: drie sterren.

 

Lucia van den Brink

Leest, schrijft en bewondert. Genomineerd voor ECI Debutantenprijs 2016. Schrijft ook voor de website en -shop van een groot Nederlands bedrijf en doet aan karate.

Laat een reactie achter