Historische romansRecensies

Stad van meisjes – Elizabeth Gilbert4 min leestijd

Iris66 views

In haar nieuwe roman Stad van meisjes neemt Elizabeth Gilbert, bekend van Eten, bidden, beminnen, de lezer mee naar de wervelende theaterwereld van New York in de jaren 40 tot ver na de oorlog. De negentienjarige Vivian gaat een tijdje bij haar vrijgevochten tante Peg in New York wonen, waar ze in de extravagante wereld van de acteurs en showgirls haar onschuldige kijk op de wereld verliest, maar ook de liefde leert kennen.

Een ode aan…

Angela

Stad van meisjes is een lange brief, die rechtstreeks gericht wordt aan ene Angela. Pas tegen het einde van het boek wordt het duidelijk wie Angela is en wat hun relatie is, wanneer Gilbert zorgvuldig de eindjes aan elkaar knoopt. Vivian heeft ooit haar vader gekend, en probeert aan Angela te vertellen wat Angela’s vader voor haar heeft betekent. Ik kreeg er een beetje How I Met Your Mother-vibes van.

New York

Vivian schrijft deze brief en blikt terug op haar leven vanaf het moment dat ze de universiteit verlaat en naar haar tante in New York gaat. In zekere zin is Stad van meisjes een ode aan de stad die nooit slaapt.

Het was een late, mooie zomeravond midden in Manhattan, dus mooier kon het niet. Het had net geregend. De lucht was purper en indrukwekkend. Ik vind glimpen op van weerspiegelde wolkenkrabbers, neonreclames en glanzende natte straten. […] De flitsende aanblik van speelhallen, dansgelegenheden voor taxidansers, bioscopen, cafetaria’s en theaters betoverde mijn ogen.

Maar het is niet zomaar New York waar Vivian haar hart aan verliest: het is New York in de tijdsgeest van 1940. De stad voor de oorlog, de stad waar ze als jonge vrouw haar hart (en onschuld) aan verloor.

Jij hebt misschien jouw perfecte New York, en andere mensen hebben hun perfecte New York, maar mijn perfecte New York zal altijd het New York van 1940 zijn.

Gilbert schetst een romantisch beeld van New York en neemt je mee alsof je door de straten loopt met Vivian. Ze neemt je mee naar New York, een stad die een betoverende werking heeft op de hoofdpersoon. De taal is beeldend en zonder het verhaal te vertragen weet Gilbert de omgeving gedetailleerd te schetsen.

Schandaal

Maar Vivian wil niet alleen de stad bewonderen, ze wil er in leven. Vivian raakt bevriend met Celia, een van de revuemeisjes uit het theater van haar tante. Vivian bewondert haar en wil ook zo zijn. Al snel zijn ze partners in crime en gaan ze iedere avond tot diep in de nacht dansen en mannen versieren.

Maar haar losbandige gedrag leidt tot een groot schandaal. Vivian is gekwetst, en ondanks dat ze het zelf heeft veroorzaakt, weet Gilbert de lezer te ontroeren en mee te laten voelen met het arme meisje. De dubbelzinnige moraal uit die tijd wordt aangekaart, want waarom is Vivian een ‘smerig sletje’ en betreft de man geen blaam? Dit is een discussie die nog heel actueel is, waarmee Gilbert de thema’s van haar boek meteen teleporteert naar het nu.

Buiten is de echte wereld. Op een gegeven moment moet je de ballonnen en slingers opbergen en volwassen worden.

– Aldus Vivian’s broer. Overmand door schaamte en verdriet – zeker na zijn preek – vertrekt Vivian terug naar haar ouderlijk huis. Hier wordt al snel duidelijk dat ze niet gemaakt is om het gebaande pad te volgen, en wanneer tante Peg haar weer uitnodigt om in New York te wonen en werken, begint Vivian weer een beetje te leven. Vivian werkt hard, en leert over zichzelf en de maatschappij. Ze komt tot een soort zelfinzicht:

En hoe dan ook komt er in een vrouwenleven een moment waarop ze het beu is om zich voortdurend te moeten schamen. Daarna is ze vrij om te worden wat ze echt is.

En dat wordt Vivian. Ze leert vrede te hebben met haar eigen minpunten, en creëert haar eigen, onconventionele familie. De inmiddels bejaarde Vivian blikt terug op haar leven en de lezer vormt een zeker respect voor deze tegendraadse, feministische vrouw.

Conclusie

Gilbert schrijft bruisend en Stad van meisjes bevat glamour en flair. De personages zijn met zorg geschetst, waardoor je ze in je hart sluit en aan ze denkt lang nadat je de laatste pagina hebt gelezen. De roman boeit en vermaakt tegen de achtergrond van de theaterwereld, showbizz en revuemeisjes.

Iris
Ik hou van zinderende zinnen en woorden vol betekenis. Ik hou van verhalen die je meenemen naar andere landen, en andere tijden. Ik hou van boeken die je even laten vergeten waar je bent, en van boeken die je juist bewuster maken van de wereld om je heen.

Laat een reactie achter